„Dzień Chorego”

Od kilku lat w pobliskim Gimnazjum im. Jana Pawła II, dyrekcja szkoły organizuje Dzień Chorego. Dwie sale klasowe przygotowywane są do tej uroczystości. W jednym pomieszczeniu ustawiany jest ołtarz do mszy św. która odprawiana jest w intencji chorych.

W drugiej klasie ustawiane są stoliki i krzesła na spotkanie chorych. Uczniowie gimnazjum odpowiednio wcześniej przygotowują część artystyczną stosowną do uczczenia tego dnia.

Od godziny 8:00 dwie nauczycielki przy wsparciu młodzieży gimnazjalnej krzątały się po szkole i przygotowywały klasy do uroczystości. Chłopcy z klas starszych ustawiali stoliki i krzesła, a dziewczyny rozkładały białe obrusy. Na stołach ustawiały filiżanki, cukiernice sztućce, serwetki, talerzyki i patery.

Kilka pater uczennice wypełniły po brzegi słodkościami „Dr Gerarda”. Między innymi na początek pieściły tylko wzrok takie pyszności jak najsmaczniejsze rurki waflowe, markizy, biszkopciki, krakersy, andruty, herbatniki i najlepsza mleczna czekolada.

Kilka pater pozostawiono na ciasto upieczone i przyniesione przez przybyłych gości.

Około 9:30 przybyli pierwsi chorzy w asyście opiekunów.

Punktualnie o 10:00 uroczystość rozpoczęła Msza św. na którą przybyła liczna grupa chorych.

Po mszy w drugiej sali wszystkich przybyłych uczestników przywitała pani Dyrektor krótkim przemówieniem i ks. Proboszcz. Po zajęciu miejsc przy stolikach w trakcie przyjmowania zamówień przez dziewczyny na kawę lub herbatę, młodzież przygotowywała się do przedstawienia słowno-muzycznego odnoszącego się do Dnia Chorych.

Goście podziwiając talent występującej młodzieży, częstowali się pysznościami leżącymi na stołach.

Wiele osób zaintrygowanych wyglądem umieszczonych na paterach słodkościami „Dr Gerarda”, z ciekawości sięgali po najsmaczniejsze rurki waflowe, pyszne biszkopciki, markizy, najlepszą   mleczną czekoladę i wiele innych ciastek. Produkty „Dr Gerarda” najbardziej były rozchwytywane przez młodzież szkolną, oni najbardziej zachwalali smak i oryginalność tych produktów.

Po zakończeniu przedstawienia, goście nagrodzili gromkimi brawami występującą młodzież.

Kolejnym punktem programowym uroczystości rozpoczęło się czytanie wierszy, opowiadanie kawałów, a w między czasie śpiewano pieśni i piosenki różnego kalibru przy akompaniamencie organów.

 Po występach młodzież zaczęła zachęcać wszystkich do wspólnej zabawy na parkiecie, nawet staruszkowie ruszyli do tańca, również  starszy pan na wózku ruszył w tany jeżdżąc po całym parkiecie, towarzyszyła mu młoda dziewczyna która, pomagała chorym.

Po paru tańcach staruszkowie i młodzież usiedli razem do stołu na małe co nieco, Dr Gerarda.

Nawet ksiądz hulał na parkiecie jak młodzieniaszek, chorzy zapomnieli choć na chwile o swoich dolegliwościach, tańcząc i śpiewając razem z młodzieżą. Nagle starszy pan na wózku poprosił o mikrofon i zaczął dziękować młodzieży, oraz paniom które przygotowały wszystkie pyszności, za wspaniały dzień i za pamięć o chorych. W podziękowaniu za wszystko zaczął śpiewać. piękną piosenkę, która spodobała się wszystkim. Nawet młodzież chętnie jej słuchała.